Ακολουθήστε μας

Οι δρομείς του άλσους Ειρ.Καμπουράκη, Θ.Πολύδωρος, Π.Αναγνώστου & Χρ.Μπαλωμένος μιλούν στο alsosnews.gr

Στον απόηχο του 34ου Αυθεντικού Μαραθωνίου Αθήνας και κατά την προσωπική μου επικοινωνία με φίλους δρομείς του άλσους Νέας Σμύρνης, θεώρησα εξαιρετικά ενδιαφέρουσα τη σύνταξη ενός άρθρου που να καταγράφει συναισθήματα & αναμνήσεις της ομάδας αθλουμένων.

Την ομάδα αθλούμενων δρομέων του άλσους Νέας Σμύρνης αποτελούσαν η Ειρήνη Καμπουράκη & ο Θύμιος Πολύδωρος με αντίστοιχες συμμετοχές στα 10χλμ & 5χλμ και οι Παναγιώτης Αναγνώστου με τον Χρήστο Μπαλωμένο με συμμετοχή στα 42,195χλμ.

Το alsosnews.gr  σας μεταφέρει στο κλίμα των αγώνων 5χλμ,10 χλμ, αλλά & του μαραθωνίου με την ελπίδα να σας εμπνεύσει σε έναν καθημερινό αθλητικό τρόπο ζωής.

Ειρήνη, τι συναισθήματα & αναμνήσεις διατηρείς από την δική σου παρουσία στον  34ο Μαραθώνιο Αθήνας;

Φέτος ήταν ο πιο γεμάτος μαραθώνιος που είχα ποτέ. Και έτρεξα 10χλμ. και είδα τον τερματισμό των πρώτων Μαραθωνοδρόμων και ανέβηκα στην ΕΡΤ για να ενθαρρύνω τους υπόλοιπους και έτρεξα παρεούλα με φίλους μέχρι την Ηρώδου Αττικού και περίμενα συγκινημένη τους τελευταίους δρομείς να πάρουν την τελευταία στροφή για τον τερματισμό. Ήταν τόσο όμορφα που δεν ξέρω τι να κάνω του χρόνου. Να τρέξω ξανά μαραθώνιο ή να ξαναζήσω την φετινή εμπειρία!

Παναγιώτη, τι συναισθήματα & αναμνήσεις δημιούργησες από τον 34ο Αυθεντικό Μαραθώνιο;

Πάει και αυτός ο μαραθώνιος, ο 10ος μαραθώνιος από το 2012.Ένας μαραθώνιος με αισθήματα, χαράς, συγκίνησης και κούρασης, αλλά πάντα μένει στο μυαλό μας ο τερματισμός. Ο καιρός στον μαραθώνιο ήταν καταπληκτικός, η οργάνωση φοβερή και ο κόσμος παθιασμένος.  Τερματίσαμε όλοι αδιαφορώντας για χρονικές επιδόσεις.

Ο φετινός  μαραθώνιος όπως και οι προηγούμενοι, είχαν συμπαραστάτες τους φίλους μου μαραθωνοδρόμους, Χρήστο, Γιώργο, Περικλή, Θανάση και τα κορίτσια Ειρήνη, Έλενα, Ντίνα, Δέσποινα, Σωτηρία, που πάντα είναι μαζί μας! Με αφορμή μια τέτοια συμπαράσταση θα τους έλεγα ότι  είναι  τιμή μου & μαγκιά μου που είστε πρώτα φίλοι συναθλητές και μετά τα αγαπημένα μου «Λαμόγια».Είμαστε μια παρέα, όλοι και όλες πειραχτήρια. Όλο αυτό μας το βγάζει ο μαραθώνιος και οι προπονήσεις και στην καθημερινή μας ζωή.

Το σπίρτο, η φλόγα, το τσακ που λέμε, τώρα στα 51 μου που συνεχίζω και θα συνεχίζω να τρέχω, φυσικά  είναι η σύζυγος και τα παιδιά μου.Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» στη μαραθωνοδρόμο Ειρήνη Καμπουράκη που μου συμπαραστάθηκε και τρέξαμε μαζί μέχρι το τέλος του μαραθωνίου βοήθεια της. παρόλο που 2ωρες πριν είχε τρέξει 10χλμ.Να ήμαστε και του χρόνου γεροί και δυνατοί να είμαστε όλοι εκεί!!!

Θύμιο, τι συναισθήματα & αναμνήσεις δημιούργησες από τον 34ο Αυθεντικό Μαραθώνιο;

Τα τελευταία χρόνια ο μαραθώνιος στην κλασσική διαδρομή και οι αγώνες των 5 και 10χιλ. έχουν αναβαθμιστεί πάρα πολύ, τόσο από άποψη οργάνωσης όσο και από άποψη συμμετοχών, με αποτέλεσμα δεκάδες χιλιάδες δρομείς από όλη την Ελλάδα αλλά και από ολόκληρο τον κόσμο να τρέχουν σε υψηλού επιπέδου αγώνες και να απολαμβάνουν το αγαπημένο τους άθλημα.

   Στην φετινή διοργάνωση, κυρίως λόγω ενός τραυματισμού εγώ συμμετείχα στον πρωινό αγώνα των 5χιλ. με άλλους περίπου 7000 δρομείς.

   Πιο πολύ θα ήθελα να σταθώ στον τερματισμό μας στο Παναθηναϊκό στάδιο –το καλλιμάρμαρο- χώρο τέλεσης των πρώτων σύγχρονων Ολυμπιακών αγώνων του 1896.

   Κάθε τερματισμός στο Παναθηναϊκό στάδιο είναι μοναδικός και σου δημιουργεί μοναδικά συναισθήματα, είτε είσαι σχετικά καινούργιος δρομέας είτε πιο έμπειρος. Αυτό είναι πιο εμφανές στον τερματισμό χιλιάδων ξένων δρομέων –κυρίως μαραθωνοδρόμων- οι οποίοι γνωρίζοντας την ελληνική ιστορία, ξέρουν ότι έτρεξαν στα βήματα του αρχαίου ημεροδρόμου που μετέφερε στους Αθηναίους το μήνυμα της νίκης των Ελλήνων εναντίον των Περσών στον Μαραθώνα το 490π.Χ., και σε συνδυασμό με τον τερματισμό τους στο ιστορικό Παναθηναϊκό στάδιο αισθάνονται δέος και θαυμασμό για την ελληνική ιστορία αλλά και ικανοποίηση που έτρεξαν στην κλασσική διαδρομή ικανοποιώντας ένα όνειρό τους.

Χρήστο, τι συναισθήματα & αναμνήσεις δημιούργησες από τον 34ο Αυθεντικό Μαραθώνιο;

Είναι ο 4ος Μαραθώνιος που συμμετέχω στην Κλασική διαδρομή και ο 6ος μου συνολικά . Ο καιρός είναι καλός αυτή τη φορά χωρίς ζέστη και χωρίς πολύ  υγρασία . Έχω αποφασίσει αυτή τη φορά να τρέξω εντελώς μόνος μου , θέλω το ταξίδι αυτό του Μαραθωνίου να με ταξιδέψει στον εσωτερικό μου κόσμο με οδηγό τα συναισθήματα μου στις εντελώς προσωπικές μου κατευθύνσεις.

Σε έναν τέτοιο αγώνα η ψυχή και η θέληση είναι αυτή που τρέχει το σώμα απλά ακολουθεί,  βεβαίως να βρίσκετε σε καλή φυσική κατάσταση αλλά χωρίς ψυχική δύναμη δεν τερματίζεις ..Θυμάμαι όταν έχω ήδη φτάσει στην Βασιλίσσης Σοφίας ο Γιάννης μαζί με την Ειρήνη φωνάζουν το όνομα μου, τον χαιρετάω και συνεχίζω , κατηφορίζω τη ονειρική Ηρωδου Αττικού ξέρω ότι είμαι κοντά στο τέλος του υπέροχου αυτού ταξιδιού βλέπω τις σημαίες με τους Ολυμπιακούς κύκλους ..Νιώθω υγρά τα μάτια μου ξέρω ότι για μια ακόμα φορά κατάφερα να φέρω το μήνυμα φτάνω στο τερματισμό στον τερματισμό και στην αρχή της ελπίδας . Σηκώνω τα χέρια μου ψηλά να νιώσω,  ξέρω ότι με βλέπουν τα μάτια που με αγαπάνε και νιώθουν ότι κ εγώ .. τέταρτος τερματισμός  Μαραθωνίου  στο Kαλλιμάρμαρο κι όμως είναι τόσο διαφορετικά τα συναισθήματα …Αυτή τη φορά το σώμα μου και η ψυχή μου συνεργάστηκαν τόσο αρμονικά ελαχιστοποιώντας  την κούραση και δίνοντας μου την ψυχική μου ανάταση που αναζητούσα.

Στο σημείο αυτό και με αφορμή την διάθεση του alsosnews.grνα μεταφέρει το κλίμα του μαραθωνίου θέλω να ξεδιπλώσω όλο τον αγώνα στους φίλους επισκέπτες. Η απάντηση που έδωσα νιώθω ότι με περιορίζει…

Αγαπητέ Χρήστο, το alsosnews.gr είναι στη διάθεσή σου…ανυπομονούμε για την περιγραφή. Συνέχισε…!

Χρήστος:Για μένα ο Μαραθώνιος είναι το πιο μοναχικό άθλημα άσχετα εάν συμμετέχουν χιλιάδες . Ακροβατείς οριακά σωματικά  και ψυχικά  ακούς , βλέπεις , νιώθεις , πονάς αλλά είσαι εντελώς μόνος .. εσύ η αναπνοή σου η καρδιά σου  οι χτύποι των ποδιών στην άσφαλτο και οι σκέψεις οι χιλιάδες σκέψεις . Για αυτό το λόγο, λίγο πριν την εκκίνηση, με τρόπο ξεφεύγω μακριά απ τους φίλους μου και χάνομαι στο πολύχρωμο μωσαϊκό των χιλιάδων δρομέων .Δόθηκε η εκκίνηση .. ξεκινάω με όνειρο να βγω υγιής και απ αυτή την κορυφαία δοκιμασία όπως και να φτάσω στο γαλήνιο λιμάνι μου που με περιμένει στο καλλιμάρμαρο ..

Με την ελπίδα αυτή τη φορά να μου βγει ξεκούραστα ο αγώνας και βεβαίως να τα καταφέρω  να τερματίσω αν είναι δυνατόν και σε καλύτερο χρόνο από πέρυσι .Αν και η μουσική  απ τα ακουστικά ακούγετε χαμηλά , παρ όλα αυτά οι σκέψεις αρχίζουν να πλημμυρίζουν το μυαλό μου.Σκέφτομαι τη ζωή μου, και την προετοιμασία όλους τους προηγούμενους μήνες, με μια αίσθηση ικανοποίησης από το γεγονός ότι και φέτος κατάφερα να σταθώ στην αφετηρία ..συνεχίζω να τρέχω στην Μαραθώνος εντελώς μηχανικά αλλά με σταθερό ρυθμό .

Η αλήθεια είναι ότι έκανα από μόνος μου ένα πρόγραμμα,  εντελώς διαφορετικό απ τις προηγούμενες φορές . Δεν συμμετείχα σε πολλούς αγώνες και δεν έτρεξα την πρόβα τζενεράλε τα 30 χιλιόμετρα στα Γιάννενα .. είχα εντάξει στο πρόγραμμα μου πολλές μικρές αλλά έντονες προπονήσεις και δυο μόνο log run 30 km και έτρεχα πάντα με διαφορετικό ρυθμό .  

Ο ήχος και η δόνηση απ το ρολόι με επαναφέρει στη τάξη! Είχα ξεχάσει να το πατήσω να ξεκινήσει στην εκκίνηση , καθυστερημένα  λοιπόν και χωρίς να έχω σαφή ένδειξη του χρόνου μου παρά μόνο το pace, θα συνεχίσω όλο τον Μαραθώνιο,δε πειράζει ίσως είναι και καλύτερα σκέφτομαι . Ακολουθώ ένα μέτριας ταχύτητας ρυθμό τον οποίο προσπαθώ να κρατήσω σταθερό φτάνοντας στον τύμβο του Μαραθώνα και βλέποντας τους πρώτους θεατές δεξιά και αριστερά να μας επευφημούν παίρνω δύναμη για τα υπόλοιπα 38 .. χιλιόμετρα .

Μια ομάδα Πολωνών ντυμένων με Αρχαία Ελληνική περιβολή ( βεβαίως κάτω απ τη χλαμύδα διακρίνονται τα boost energy ) και κοντάρια τρέχουν σε παράταξη σχετικά γρήγορα , τους προσπερνάω και συνεχίζω για τη Νέα Μάκρη . Φτάνω στο φούρνο του Δήμα και τον χαιρετάω βγάζοντας τα γυαλιά να με γνωρίσει ! "Καλό κουράγιο βρε " μου φωνάζει έκπληκτος απ την αναπάντεχη συνάντηση .

 Το ποτάμι των δρομέων χύνεται στο κέντρο της Νέας Μακρής και στις δυο όχθες του γεμάτο από μικρά παιδιά γυναίκες,  άνδρες που μας χαιρετάνε και μας παροτρύνουν να συνεχίσουμε . Είμαι καλά και σκέφτομαι τον τερματισμό μου και μόνο αυτό είναι ο οδηγός μου,  συνεχίζω χωρίς να αλλάξω καθόλου ρυθμό . Το αεράκι που φυσάει που και που μου δροσίζει το σώμα ανέλπιστη βοήθεια για μένα , αλλοι δυσανασχετούν για εμένα προσωπικά και το κρύο και η βροχή είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι μου  . Σε όλους τους σταθμούς πίνω νερό κάτι που στους προηγούμενους αγώνες δεν έκανα ήταν ένα απ τα αδύνατα σημεία μου η δυσκολία να πίνω νερό τρέχοντας . 

Φτάνω στη διασταύρωση της Ραφήνας ξεκούραστος ! Συνεχίζω το δυσκολότερο κομμάτι  στις ανηφοριές που θα κορυφωθούν στον Σταύρο της Αγίας Παρασκευής .. χαμογελάω και συνεχίζω κοιτάζοντας το χαμηλά το έδαφος, ακούω που με φωνάζεις...είναι μια ευχάριστη έκπληξη, αποφασίζουμε να τρέξουμε μαζί όσο πάει . Θυμάμαι μου είχες πει ότι είχες σκοπό να τρέξεις σίγουρα τα 21 χιλιόμετρα και μετά ότι μπορούσες περισσότερο.Συνεχίζουμε μαζί ο ένας μπροστά ο άλλος πίσω και εν αλλάξ. Επιτέλους μπροστά μας το "πέρασμα " η γέφυρα του Σταυρού, αποφασίζω να το ανέβω για μια ακόμα φορά τρέχοντας, λίγα μέτρα όμως πριν φτάσω στη αρχή της καμπής, περπατάω για να δώσω το χρόνο να προσαρμοστούν τα πόδια μου απ την κλίση της παρατεταμένης ανηφόρας στην κατηφορική Μεσογείων. Αρχίζω να επανέρχομαι στον ρυθμό μου. Χαιρετιόμαστε, ανταλλάσσουμε ευχές και ξανά μόνος μου.

Νιώθω καλά δεν πονάω και αισθάνομαι πολύ δυνατός, ξέρω ότι θα τερματίσω δε με νοιάζει τόσο ο χρόνος όσο να μπω στο στάδιο όρθιος και να αγκαλιάσω τους δικούς μου.

Σε έναν τέτοιο αγώνα η ψυχή και η θέληση είναι αυτή που τρέχει το σώμα απλά ακολουθεί,  βεβαίως να βρίσκετε σε καλή φυσική κατάσταση αλλά χωρίς ψυχική δύναμη δεν τερματίζεις .. 

  • Ειρήνη,Θύμιο,Παναγιώτη & Χρήστο συγχαρητήρια για την προσπαθειά σας και σας ευχαριστώ για την παραχώρηση της συνέντευξης

Για το alsosnews.gr

Νεοκλής Τσούνης

Admin

Βρισκεστε εδω