Ακολουθήστε μας

Το alsosnews.gr επικοινώνησε με τo φίλo δρομέα Θεολόγο Γιακουμή και τον ευχαριστεί για την παραχώρηση της συνέντευξης.

Θεολόγε πότε γεννήθηκες και με τι ασχολείσαι;

Γεννήθηκα 12/2/1967 & ασχολούμαι επαγγελματικά με την κομμωτική τέχνη από το  1988.

Πότε ξεκινά η σχέση σου με τον αθλητισμό;

Πάντα υπήρχε επαφή με τον αθλητισμό γενικότερα, αλλά πιο πολύ με το ποδόσφαιρο, λόγω  παιδικής ηλικίας, ενώ με το συστηματικό τρέξιμο από το 1992.

Ποια ήταν η αφορμή που ξεκίνησες να ασχολείσαι;

Θαύμαζα πάντα το Μιχάλη Κούση και θυμάμαι πάντα τις κούρσες του που μας έκαναν περήφανους, Η αφορμή όμως για μένα ήταν ιστορική. Όχι  από τη μάχη του Μαραθώνα (χωρίς να θέλω να την υποτιμήσω),αλλά από την επέλαση  της ελληνικής στρατιάς, στην αλμυρή έρημο τον Ιούλιο του 1921,στο δρόμο προς την Άγκυρα. Τα 400 εκείνα μαρτυρικά χιλιόμετρα που διένυσαν αυτοί οι ήρωες μέσα στις υψηλές θερμοκρασίες, με λιγοστό νερό και κρεμμύδια για την αφυδάτωση, ήταν στα παιδικά μου μάτια όταν διάβαζα την ιστορία του μικρασιατικού έπους, άξιοι θαυμασμού και παράδειγμα αντοχής στις κακουχίες και στις σκληρές απαιτήσεις του απροβλέπτου αγώνα τους. Τέτοια στοιχεία περιέχει ο μαραθώνιος, το μέγιστο αγώνισμα του τρεξίματος, που μέσα από τη δυσκολία του νιώθεις ένα μικρό κομμάτι της ψυχικής και πνευματικής δύναμης που σου αφήνει, περνώντας τη γραμμή τερματισμού με οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες.

Υπήρχε κάποιος άνθρωπος που έπαιξε καθοριστικό ρόλο και σε επηρέασε θετικά στην επιλογή σου αυτή; Θυμάσαι κάποια χαρακτηριστική του φράση;

Ο αδερφός μου Θανάσης και ο φίλος μου Κώστας  Παπαδημητρίου, με τον οποίο  τότε το 1994, κάνοντας 2ωρα στο χωμάτινο στίβο της Γκράβας, βρέθηκα να τρέχω 5χλμ,10χλμ, 21χλμ και 42,195χλμ(μαραθώνιο) με τη φανέλα της ΑΕΚ. Θυμάμαι μια χαρακτηριστική φράση που μου έλεγε(του προπονητή Iglοi) «Ο άνθρωπος δε χρειάζεται ξεκούραση, θα αναπαυθεί μια και καλή στο νεκροταφείο»,(το έλεγε για αυτούς που λουφάρανε).

Συμμετέχεις σε λαϊκούς αγώνες δρόμου; Ποιο ήταν ο αγώνας που πήρες το 1ο αναμνηστικό μετάλλιο; Περιέγραψε μας κάτι που θυμάσαι από εκείνη τη μέρα

Μετά από τόσα χρόνια άθλησης θεωρώ πως μου ταιριάζουν πιο πολύ οι αγώνες 10χλμ.Παρόλα αυτά ο 1ος μου αγώνας, ήταν ο γύρος της Πάρνηθας του 1995 με κρύο και ψιλόβροχο, ευχαριστήθηκα τον αγώνα, διότι είχα μπει λυσσαλέα για κάτω από 1hr, αλλά στο τέλος το ρoλόι έγραψε 1,05’,δε μπορούσα πιο κάτω. Μου αρκούσε αυτό, γιατί ένιωσα ότι ήμουν μέχρι εκεί. Και αυτό αγαπούσα πάντα. Να τελειώνω τη κούρσα και να είμαι πολύ καλά. Πήγαινα στους αγώνες να βγάλω την προπόνηση μου και όχι για κόντρες με τους συναθλητές μου.

Από ποιον αγώνα δρόμου έχεις μέχρι στιγμής τις καλύτερες αναμνήσεις; Περιέγραψε μας κάτι χαρακτηριστικό.

Είναι πολλές οι στιγμές. Τι να πρωτοθυμηθώ. Θα πω μόνο από τους 12 μαραθωνίους, ο πιο ωραίος χωρίς να έχω εκεί το ρεκόρ μου, είναι του 2004. Ήταν ο πιο ξεκούραστος. Ήθελα να κάνω ένα τεστ. Να πηγαίνω μέχρι το 32ο χλμ με ρυθμό 6΄/χλμ  και από εκεί μέχρι το τερματισμό με 5΄/χλμ.Και όντως έτσι έγινε. Μου βγήκε άνετα  ένα 3:55΄:02΄΄.Τη μεγαλύτερη σημασία σε όλη τη μαγεία που λέγεται τρέξιμο γενικότερα έχει η ευχαρίστηση. Τα ρεκόρ γίνονται, μα πως τερμάτισες ένα αγώνα μένει!!!!Οι υπόλοιποι μαραθώνιοι στην κλασσική ήταν από 3:22’-3:38’ αλλά είχαν και ενδιάμεσο περπάτημα, λόγω κόπωσης.

Έχεις κάποιον αθλούμενο ως δρομικό πρότυπο; Ποιος ο λόγος που τον θαυμάζεις;

Δυο φίλους που με βοήθησαν πολύ δρομικά. Τον Κώστα Παπαδημητρίου και τον Θοδωρή  Φωτόπουλο. Κοινό τους στοιχείο, η επιμονή στη κούρσα και η ποιοτική προπόνηση τους που ακολουθούσα!!. Η απλότητα, η καλή  διάθεση και ο αλτρουισμός, είναι στοιχεία αξία θαυμασμού και για τους δυο από πολλών ετών, φίλους μου!!!!

Κάθε άθλημα έχει οφέλη αλλά και τραυματισμούς. Ποιο το σημαντικότερο όφελος για σένα; Είχες ποτέ κάποια στιγμή τραυματισμού;

Με την ακρότητα δεν έχεις ποτέ όφελος. Όλα θέλουν  μέτρο. Το σημαντικότερο κέρδος για μένα  πέρα  από την υγεία, είναι η καλή ψυχολογία και η θετική σκέψη, όταν αυτά συνδυάζονται με σωστή προπονητική μέθοδο. Για να μάθεις, πρέπει να πάθεις. Έτσι και εγώ σε μια περίοδο  υπερπροπόνησης, έλαβα δωράκι  την πελματιαία απονεύρωση που με ταλάνιζε δυο χρόνια.

Τι θα έλεγες σε κάποιο φίλο σου προκειμένου να τον παροτρύνεις να γίνει αθλούμενος δρομέας;

Αυτό που θα του έλεγα είναι να ξεκινήσει άθληση, για όλη την αλλαγή στη διάθεση και στην αποφυγή  του άγχους της καθημερινότητας. Τα άλλα έρχονται στην πορεία!!!

Ανήκεις σε κάποιο δρομικό club;

Από το 1995-1998 στην ΑΕΚ και  από το 1999 μέχρι σήμερα στο ΣΔΥΑ.

Για ποιο λόγο θα παρότρυνες κάποιον να ενταχθεί στο δικό σου club;

Για μένα δεν υπάρχει  κάποιος ιδιαίτερος λόγος. Όλα τα club,είναι πολύ καλά πλέον!!

Πως βλέπεις την εξέλιξη του jogging-running στην Ελλάδα;

 Έχει ραγδαία άνοδο σαν jogging, σαν running ραγδαία κάθοδο!!!

Με ποια άλλα ενδιαφέροντα αξιοποιείς τον ελεύθερο χρόνο σου;

Ακούγοντας πολύ μουσικη και παίζοντας DRUMS με το συγκρότημα ΝΥΝ ΚΑΙ ΑΕΙ!!

Για το alsosnews.gr

 Νεοκλής Τσούνης

Βρισκεστε εδω