Ακολουθήστε μας

Το alsosnews.gr επικοινώνησε με τη φίλη δρομέα Όλγα Κοτσίνα και την ευχαριστεί για την παραχώρηση της συνέντευξης.

 

Όλγα,από πού κατάγεσαι και πότε γεννήθηκες;

Η καταγωγή του πατέρα μου είναι από ένα χωριό των Ιωαννίνων, ενώ η μητέρα μου είναι Ρουμάνο-Ουγγαρέζα. Είμαι 40 (+ μερικών) χρονών.

Με τι ασχολείσαι επαγγελματικά;

Είμαι πολιτικός μηχανικός, συγκοινωνιολόγος στην ειδικότητα και εργάζομαι στην Περιφέρεια Αττικής.

Πότε ξεκινά η σχέση σου με τον αθλητισμό;

Δοκίμασα πολλά αθλήματα από μικρή ηλικία: σκι, μπαλέτο, ενόργανη, τένις και τώρα τρέξιμο. Ορεινό τρέξιμο βασικά. Πάντα σε επίπεδο αθλητισμού, ποτέ πρωταθλητισμού.

Το τρέξιμο αποτελούσε πάντα κομμάτι του ζεστάματος σε όποιο άθλημα και να έκανα. Στο σημείο αυτό θέλω να αναφέρω ότι, το βασικό μου άθλημα μέχρι να ξεκινήσω συστηματική ενασχόληση με το τρέξιμο ήταν και είναι το σκι. Υπεραγαπώ το συγκεκριμένο άθλημα και δεν μπορώ να φανταστώ χειμερινή σαιζόν χωρίς να φορέσω πέδιλα του σκι. Συστηματικά, ασχολούμαι με το τρέξιμο από το 2011.

Πως έγινε λοιπόν η μετάβαση ενός σκιέρ στο ορεινό τρέξιμο;

Η εξέλιξή μου στο σκι, έφερε αναπόφευκτα την ενασχόληση με το offpiste skiing, με το ορειβατικό σκι ακόμα και με το σκι τους καλοκαιρινούς μήνες σε παγετώνες των Άλπεων. Κάπως έτσι ξεκίνησε το ψηλοτρεξιμο στις βουνοπλαγιές. Το 2010 πέρασα όλο τον Αύγουστο στις Γαλλικές Άλπεις, κάνοντας σκι λίγες ώρες το πρωί στον παγετώνα του Tignes και πεζοπορώντας τα απογεύματα στις χαμηλότερες πλαγιές του βουνού. Τις τελευταίες μέρες, η πεζοπορίες και η ορειβασία μετατράπηκαν χωρίς να το πολυκαταλάβω σε τρέξιμο, ειδικά στις κατηφόρες.

Επιστρέφοντας στην Αθήνα, συνέχισα το ορεινό τρέξιμο και μάλλον ήταν θέμα χρόνου να λάβω μέρος και σε αγώνες και μάλιστα ορεινούς. Έτσι ξεκίνησα από τον γύρο της Πάρνηθας, μετά έτρεξα τον ημιμαραθώνιο της Οίτης, τον Ελλέβορο, Ταΰγετος Challenge, Ζiria Cross Country Race, Olympus Marathon, Ζαγόρι Mountain Running και πάει λέγοντας. Επειδή είμαι αρκετά πεισματάρα, πιστεύω ότι μου ταιριάζουν καλύτερα οι  λίγο μεγαλύτεροι αγώνες βουνού (μαραθωνίους π.χ.).

Υπήρχε κάποιος άνθρωπος που έπαιξε καθοριστικό ρόλο και σε επηρέασε θετικά στην επιλογή σου αυτή; Θυμάσαι κάποια χαρακτηριστική του φράση;

Όταν βρίσκεσαι στο βουνό (στην Ελλάδα) συναντάς πολλές φορές τους ίδιους ανθρώπους να κάνουν σκι, πεζοπορία, αναρρίχηση η ορεινό τρέξιμο. Είμαστε μια μεγάλη οικογένεια και δεν σας κρύβω ότι, πλέον, οι περισσότεροι μου φίλοι ανήκουν στους χώρους αυτούς.

 Ένας από αυτούς, ο οποίος με βοήθησε πάρα πολύ και με εμπνέει συνεχώς με την στάση του σχετικά με τους αγώνες βουνού, είναι ο Νίκος Κωστόπουλος. Η φράση την οποία συνηθίζει να λέει πριν από αγώνα είναι, να τρέξεις ‘’Χαλαρά, όλα μέσα’’.  Όποιος τον γνωρίζει καταλαβαίνει.

Σου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό να εγκαταλείψεις αγώνα δρόμου;

Δεν θα εγκαταλείψω μόνο εάν πέσω κάτω. Φέτος, στον αγώνα Lost Trail των 60 χλμ στον Όλυμπο δεν ήμουν καλά, είχα ψιλοτραυματιστεί κιόλας και σχεδόν περπάταγα τη μισή διαδρομή. Τερμάτισα 20 λεπτά εκτός του χρονικού ορίου, αλλά ποτέ δεν μου πέρασε από το μυαλό να εγκαταλείψω.

Ποιος ήταν ο αγώνας που πήρες το 1ο αναμνηστικό μετάλλιο; Από ποιον αγώνα δρόμου έχεις μέχρι στιγμής τις καλύτερες αναμνήσεις;

Ο 1ος αγώνας που συμμετείχα, ήταν ο Γύρος της Πάρνηθας το 2010.Αγώνα δρόμου έχω τρέξει μόνο τον κλασικό μαραθώνιο της Αθήνας, το 2012 και το 2015. Το μετάλλιο και τη συγκίνηση του 1ου μαραθωνίου της Αθήνας το 2012 την θυμάμαι ακόμα. Οι αναμνήσεις μου από την 1η φορά του μαραθωνίου, δεν είναι ιδιαίτερα καλές. Ξεκίνησα τον αγώνα άρρωστη με πυρετό και φορτωμένη με σοβαρά οικογενειακά προβλήματα. Ήμουν τόσο πιεσμένη με όλα αυτά που μου συνέβαιναν εκείνες τις μέρες, που στην εκκίνηση του αγώνα είπα στον εαυτό μου ότι οι επόμενες 4 ώρες μου ανήκουν και θα σκέπτομαι μόνο εμένα και τον αγώνα μου. Τερμάτισα σε καλύτερο χρόνο από αυτό που περίμενα, αλλά επειδή έφυγα καπάκι ταξίδι για σκι σε παγετώνα, γύρισα με μια ωραιότατη πνευμονία και θυμάμαι ότι έκανα πάνω από ένα μήνα να συνέρθω μετά την σωματική και ψυχολογική καταπόνηση.

Πως βιώνεις ψυχοσωματικά τα οφέλη της άθλησης;

Τα γενικά οφέλη του τρεξίματος είναι γνωστά. Για μένα, σαφώς παίζει ρόλο το ότι το τρέξιμο με διατηρεί σε μια σχετικά καλή φυσική κατάσταση, αλλά θεωρώ σημαντικότερο το πώς νιώθω μετά από μια μέρα προπόνησης στο βουνό. Γίνονται κάποια μαγικά εκεί πάνω (lol) και επιστρέφω άλλος άνθρωπος/ξεχνώ την κούραση και τα προβλήματα της καθημερινότητας και η διάθεση μου φτιάχνει πάντα. Συνηθίζω να λέω ότι το βουνό καθαρίζει το μυαλό και την ψυχή του ανθρώπου. 

Είχες ποτέ κάποια στιγμή τραυματισμού;

Ο σοβαρότερος μου τραυματισμός συνέβη στο ορειβατικό σκι το 2013.Τότε είχα ένα σοβαρό ατύχημα, με αποτέλεσμα να χειρουργηθώ και να μου τοποθετήσουν μόσχευμα στο ένα πόδι, που μέχρι σήμερα επηρεάζει τις επιδόσεις μου στο τρέξιμο, καθώς δε μου είναι εύκολο να τρέξω όσο γρήγορα έτρεχα πριν.

Τι θα λεγες σε κάποιο φίλο σου προκειμένου να τον παροτρύνεις να γίνει αθλούμενος δρομέας;

Θα του έλεγα να έρθει μαζί μου μια μέρα στην Πάρνηθα. Αυτό.

Ανήκεις σε κάποιο δρομικό club;

Ανήκω στην ομάδα “Runner Store Trail Team”.

Για ποιο λόγο θα παρότρυνες κάποιον να ενταχθεί στο δικό σου club;

Οι προπονητές μας (Γλυκερία Τζιατζιά και Γιώργος Διαλεκτός) είναι πρωταθλητές στο ορεινό τρέξιμο και διαθέτουν την απαιτούμενη γνώση και εμπειρία. Ωστόσο, ο κυριότερος λόγος που θα παρότρυνα κάποιον να ενταxθεί στην συγκεκριμένη ομάδα είναι η καλή παρέα και τα πραγματικά αξιόλογα άτομα που την απαρτίζουν.

Πως βλέπεις την εξέλιξη του jogging-running στην Ελλάδα;

Καταρχήν τα ξεχωρίζω. Tο jogging δεν το θεωρώ τρέξιμο, ωστόσο ο καθένας κάνει ότι μπορεί και χίλιες φορές jogging παρά καναπές.

Όσον αφορά το τρέξιμο, βλέπω καθημερινά στους δρόμους, στα γήπεδα, στα βουνά όλο και περισσότερο κόσμο να τρέχει και αυτό με κάνει χαρούμενη. Έχουν αυξηθεί κατά πολύ και οι αγώνες δρόμου & βουνού και σχεδόν κάθε Κυριακή μπορεί να συμμετάσχει κάποιος σε αγώνα της αρεσκείας του. Δεν αναφέρω τις συμμετοχές σε αγώνες με την έννοια, το να γίνει κάποιος ανταγωνιστικός με τους φίλους του, αλλά είναι ένας τρόπος να δει χρόνο με το χρόνο την δική του βελτίωση και να βάζει στόχους για το μέλλον. Θαυμάζω αυτούς που βάζουν στόχους και είναι προσηλωμένοι σε αυτό που κάνουν. Συνάμα, καταφέρνουν να συνδυάσουν δουλειά, οικογένεια, προπονήσεις  και μια ‘’κανονική’’ ζωή μέσα στο 24ωρο τους.

Με ποια άλλα ενδιαφέροντα αξιοποιείς τον ελεύθερο χρόνο σου;

Δυστυχώς η ευτυχώς, τα βουνά μονοπωλούν όλο τον ελεύθερο χρόνο μου, είτε κάνοντας σκι, είτε τρέχοντας εκεί πάνω και αυτό, από χόμπι έγινε τρόπος ζωής, οπότε ουσιαστικά δεν έχω άλλα ενδιαφέροντα.  

Για το alsosnews.gr

Νεοκλής Τσούνης

Βρισκεστε εδω