Ακολουθήστε μας

Γλυκοχάραμα μέσα Νοεμβρίου με βρίσκει μπροστά στην Αγία Σοφία να είμαι μέσα σε ένα Τουρκικό αστικό λεωφορείο όρθιος μαζί με τα υπόλοιπα παιδιά του ΣΑΦΑΝΣ ( Παναγιώτης ,Περικλής Έλενα Δέσποινα Νίκης Cecile Ηρακλής Σόλωνας ).

 

Το είχαμε κανονίσει αυτό τη ταξίδι πριν από ένα χρόνο .θέλαμε να ζήσουμε και να γευτούμε την Ανατολίτικη ζωή, όπως και να αναζητήσουμε τα ιστορικά Ελληνικά στοιχεία της Πόλης . Κορυφαία στιγμή της επισκέψεως μας στην Κωνσταντινούπολη ήταν το γεγονός ότι μας δέχθηκε ο Οικουμενικός Πατριαρχρης στο Πατριαρχείο , όπου του επιδώσαμε αναμνηστική πλακέτα μαζί με τα διακριτικά του Συλλόγου μας . Αν και είμαι γενικά αντίθετος με την ανάμιξη της θρησκείας και της πολιτικής στον αθλητισμό , πιστεύω όμως ότι ήταν τιμή για το Σύλλογο μας που είχαμε αυτη την συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη.

Επιδοκιμάζω λοιπόν την πρωτοβουλία του Ηρακλή Σωτηράκη που είχε την ιδέα να έρθει σε επαφή με το Πατριαρχείο και κανονίσει αυτή την συνάντηση . Ξεκινάμε λοιπόν!!! (στριμωγμένοι σα σαρδέλες ) να κατευθυνόμαστε προς την Ασιατική πλευρά της Τουρκίας για την συμμετοχή μας στον αγώνα των 15 χιλιομέτρων του Μαραθωνίου της Κωνσταντινούπολης Ντυμένοι με τα διακριτικά του συλλόγου μας και στο στήθος τη γαλανόλευκη απολαμβάνουμε το μικρό ταξιδάκι από την Αγία Σοφία προς τη γέφυρα του Βοσπόρου . Οι οδηγοί των λεωφορείων πρέπει να πήραν δίπλωμα οδήγησης σε κάποιο στρατόπεδο !

Τέτοια επιθετική οδήγηση από μέσο μαζικής μεταφοράς δεν έχω ξανασυναντήσει , το τοπίο όμως είναι τόσο μαγευτικό που σε κάνει να ξεχνάς τα ανάποδα τιμόνια του οδηγού , κυριαρχεί η φυσική ομορφιά μαζί με τα τεράστια τζαμιά ,τα παλάτια και τις υπέροχες κηποσυνθέσεις που αναπαριστούν άλλοτε σχέδια με λουλούδια , άλλοτε σημαίες η και ολόκληρα γραπτά κείμενα ! . Έχοντας τερματίσει ακριβώς μια εβδομάδα πριν στον Αυθεντικό μαραθώνιο της Αθήνας , έρχεται στο μυαλό μου αυτομάτως η σύγκριση .. Καμία σχέση πραγματικά ! Εδω περισσότερο με κάποιο happening θυμίζει παρά με αγώνα μαραθωνίου κι αυτό όμως είναι ένα στοιχείο που του δίνει άλλη διάσταση, το ομορφαίνει μέσα απ την διαφορετικότητα του.

Φτάσαμε στην αφετηρία ! Βρίσκεται ακριβώς στην απέναντι πλευρά της γέφυρας του Βοσπόρου . Κατεβαίνουμε μέσε σε ένα πολύχρωμο και απέραντο πλήθος αθλητών , ο αγώνας του μαραθωνίου, των 15 και των 10 χιλιομέτρων όλοι μαζί στην Ασιατική πλευρά της Τουρκίας να περιμένουμε την εκκίνηση . Απ τη σύνθεση της κοσμοπλημύρας καταλαβαίνεις ότι εδω είναι κάτι άλλο διαφορετικό απ ότι έχουμε συνηθίσει σε αγώνες ,βλέπεις πολίτες άσχετους να κινούνται ανάμεσα στους αγωνιζόμενους , διάφορους πλανόδιους και κουλουράδες να διαλαλούν την πραμάτεια τους άλλοι να στύβουν ρόδια μέχρι και σαλέπι είδα να σερβίρουν !! Αυτό όμως που με εντυπωσίασε και μου έμεινε σαν εικόνα είναι ορισμένες γυναικείες συμμετοχές με φορώντας μαύρη μπούργκα . Η ατμόσφαιρα γύρω μας υπέροχα φιλική σε σημείο που ειλικρινά δεν το περίμενα !

Βλέποντας μας με το διακριτικό της ελληνικής σημαίας στο στήθος ερχόταν δίπλα μας χαμογελώντας "Γιουνάν Γιουνάν" " μπατζανάκ" .. Έτσι όχι μόνο μας έδιωξαν τις εύλογες αμφιβολίες για την αντιμετώπιση που θα τυγχάναμε , αλλά μας απογείωσαν την ψυχολογία ! Παντού χαμογελαστά πρόσωπα , πειράγματα μεταξύ μας , έχουμε γίνει μια τεράστια παρέα διαφορετικών εθνικοτήτων που είμαστε έτοιμοι να χαρούμε στο έπακρο αυτόν τον αγώνα . Απέναντι μας δέσποζε ένας υπέροχος ανθόκηπος με τεράστια σχέδια φτιαγμένα από πολύχρωμα λουλούδια δίνοντας έτσι μια καλλιτεχνική πινελιά ,συμπληρώνοντας το πολύχρωμο πολυεθνικό μωσαϊκό. Η εκκίνηση δόθηκε! Αλλά ποιος νοιάζεται .. Έχουμε αποφασίσει να τρέξουμε όλοι μαζί τον αγώνα αυτόν και να τον απολαύσουμε ,να ρουφήξουμε την αύρα του Βόσπορου τις μυρωδιές των λουλουδιών και τις εικόνες της Ανατολής . Εκπληκτική ευκαιρία να συζητήσουμε χαλαρά τρέχοντας , και να βγάλουμε το παιδί από μέσα μας σε μια υπέρβαση της συλλογικότητας και της ομαδικότητας .

Ξεκινάμε χαλαρά αλλά στα πρώτα μέτρα σταμάτημα για φωτογραφίες πάνω στη γέφυρα ! Νιώθουμε τη γέφυρα να κουνιέται απ τους χιλιάδες δρομείς που τρέχουν ! Το ποτάμι των χιλιάδων αθλητών ρέει πάνω στη γέφυρα προς την Ευρώπη , και μείς διστακτικά μαζί του ! Είμαστε όμως λίγο απείθαρχοι , κοντοστεκόμαστε .. Μας βλέπει ένας δημοσιογράφος από ένα τηλεοπτικό συνεργείο απ το ΤΡΤ3 και μας φωνάζει κοντά του , πρώτος ο Παναγιώτης τρέχει προς το μέρος του και μας παρασύρει κι εμάς στην άκρη της γέφυρας , ο Τούρκος δημοσιογράφος μας προτείνει το μικρόφωνο και αρχίζουμε να τραγουδάμε την Φραγκοσυριανή που η Δέσποινα είχε την όμορφη έμπνευση να πούμε ! Χαμόγελα απ τον ρεπόρτερ με τις ευχαριστίες και ευχές του , ανταπόδοση από μας για την φιλοξενία του και φύγαμε ! Ξανά στο δρόμο για το Eminonu .. Σε χαλαρό ρυθμό νιώθω τα πόδια μου να επανέρχονται μετά απ την δοκιμασία του Αυθεντικού Μαραθωνίου της Αθήνας , πιστεύω ότι καλύτερη αποθεραπεία δε θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα κάνω .. Όλοι μαζί ! Ακούω τον Περικλή να μας συγκεντρώνει μιας και ο καθένας έχει το βλέμμα του να ταξιδεύει στα περίεργα αυτού του αγώνα και ακολουθεί δική του πορεία . Δικαιολογημένα όμως γιατί δεξιά και αριστερά της διαδρομής έχει πάγκους με τρόφιμα ! Πλανόδιοι να φωνάζουν σιμικ σιμικ ( κουλούρι ) και να απευθύνονται σε μαραθωνοδρόμους ! Άλλοι να έχουν στήσει στη άκρη του δρόμου ένα μικρό παζάρι και να πουλούν την πραμάτεια τους ! Μάλιστα εγώ παραλίγο να την πατήσω σε έναν απ αυτούς τους πάγκους γιατί νόμιζα ότι τα νερά ήταν της οργάνωσης αλλά ο άνθρωπος τα είχε για πούλημα !

Ο Νακης(λόγω καταγωγής του απ την Πόλη) είχε αναλάβει το βαρύ φορτίο να μας ξεναγεί και να μας εξηγεί κάθε απορία μας που όπως ήταν φυσικό ήταν πολλές , το παράδοξο βεβαίως ήταν ότι έκανε ξενάγηση την ώρα του αγώνα ! Ξεχαστήκαμε θαυμάζοντας τα τεράστια παλάτια στη αριστερή πλευρά του δρόμου που δέσποζαν μαζί με τα διάσπαρτα επιβλητικά τζάμιά . Τα χιλιόμετρα περνούσαν ευχάριστα και χωρίς να το έχουμε καταλάβει είχαμε σχεδόν διανύσει χαλαρά τα μισά χιλιόμετρα του αγώνα . Εκεί περίπου βρεθήκαμε στο μοναδικό σημείο φωτογράφησης του αγώνα , αντικρίζοντας μια τεράστια αψίδα που προειδοποιούσε ότι φωτογραφίζει ήταν αρκετή για να γίνει πανηγύρι απ την ομάδα μας ..πηδούσαμε φωνάζαμε όλοι μαζί , μέχρι του σημείου να μεταδώσουμε αυτό το γιορταστικό κλίμα και στους πιο κατσούφηδες δρομείς όπως και στους λιγοστούς θεατές .. Το Γιουνάν Γιουνάν ακούγονταν πλέον από παντού ! Το εκπληκτικό ήταν όταν προσπερνούσαμε η μας προσπερνούσαν Έλληνες βλέποντας τα τεράστια γράμματα με το ΣΑΦΑΝΣ στην πλάτη δινόταν ξανά αφορμή για νέα πανηγύρια ..

Με αυτές τις υπέροχες στιγμές φτάσαμε σιγά σιγά στη γέφυρα του Γαλατά . Με την μυρωδιά των ψητών ψαριών να πλανάται στην ατμόσφαιρα και την αυξανόμενη παρουσία θεατών διασχίσαμε τη δεύτερη γέφυρα του αγώνα, καθώς μετά τη γέφυρα αυτή τερμάτιζε ο αγώνας των 10 χιλιομέτρων . Εκεί στο τελείωμα της γέφυρας μας περίμεναν οι συνοδοί μας για να μας φωτογραφίσουν , υπέροχες στιγμές.. ξανά πόζες πειράγματα ... αναμνήσεις κλεμμένες απ το μέλλον για την δρομική μας βιβλιοθήκη .. Έχουμε ξεχωρίσει πια από τους δρομείς των 10 χιλιομέτρων , η δεξιά πλευρά τερματίζει και εμείς αριστερά συνεχίζουμε μια πορεία 2,5 χιλιομέτρων με αναστροφή στο ίδιο σημείο για τον τερματισμό μας .. Ο κόσμος πια είναι παντού άλλοι χειροκροτούν ζωηρά και ενθαρρύνουν, ενώ άλλοι αδιάφορα περνάνε ανάμεσα μας έχοντας στο πρόσωπο τους ζωγραφισμένη μια ενόχληση βλέποντας μας σαν εμπόδιο στην πορεία τους .. Ας είναι όμως, καθόλου δεν μας χάλασε την διάθεση αυτή η ελλιπής αίσθηση σεβασμού των δρομέων ,που βεβαίως είναι ευθύνη της πολιτείας να προάγει την αθλητική παιδεία .

Φτάνουμε με παράταξη στο τελευταίο χιλιόμετρο του αγώνα .. Το λόγο τώρα τον έχει ο Παναγιώτης που κουβαλάει σε όλη τη διαδρομή την σημαία του συλλόγου μας την οποία και ξεδιπλώνει .. Έχουμε γίνει μια ομοιόμορφη σειρά κρατώντας τη σημαία στο κέντρο ...φτάνουμε έτσι στη γραμμή του τερματισμού .. Μπράβο παιδιά !! Ελλαδάρα ! άξιοι ! ακούγονται από παντού επευφημίες Ελλήνων και πολλών Τούρκων ! Αγκαλιαζόμαστε συγκινημένοι με τα αναμνηστικά μετάλλια στο στήθος , πραγματοποιήσαμε ένα τάμα για έναν αγώνα συμβολικό, σε έναν τόπο που άκμασε ο Ελληνισμός και έχει αφήσει παντού αναλλοίωτο το στίγμα του στο πέρασμα των αιώνων .. Κοιταζόμαστε ξανά , δεν νοιώθουμε ότι είμαστε στην ξενιτιά .. το DNA μας μάλλον αναγνωρίζει εδώ γνώριμες γωνιές ,σοκάκια που έχουν μνήμη Ελληνικών τραγουδιών και Ελληνικού πολιτισμού…

Ένας χότζας ακούγετε από μακριά και δίνει ένα μελαγχολικό τόνο στην ήδη μελαγχολική ατμόσφαιρα . Γνωρίζαμε απ την αρχή του ταξιδιού ότι θα έχει συναισθηματική φόρτιση και ιδιαιτερότητες αυτός α αγώνας , και για αυτό προσπαθήσαμε να τον βιώσουμε σε όλη του την διάσταση ….

 

Για το alsosnews.gr

Χρήστος Μπαλωμένος

Αθλούμενος δρομέας

Βρισκεστε εδω